Cash weigeren?
Karine De Hondt • 3 april 2024
Nu je toch een elektronische betaalmogelijkheid ter beschikking moet stellen, kan je die dan ook gelijk verplichten?

Spoiler alert: cash is een rechtsgeldig betaalmiddel, dus…
Er bestond een tijdje wat onduidelijkheid over, maar de verplichting om minstens 1 oplossing voor elektronische betalingen aan de consument te bieden, houdt niet automatisch in dat je klant elektronisch moét betalen. Maar… je moet als winkelier of horeca-uitbater ook niet alles accepteren.
Cashbetalingen van consumenten moeten aanvaard worden, tenzij:
• Je klant met meer dan 50 munten wil betalen voor 1 betaling. (De klant met de pot rosse muntjes kan je dus naar de bank sturen.)
• Het te betalen bedrag hoger is dan 3.000,- euro. (Een schijf van 3.000,- en de rest met bankkaart kan wel).
• Je niet genoeg wisselgeld hebt.
• De waarde van het aangeboden bankbiljet niet in verhouding staat tot het bedrag van de aankoop. Koffie met een briefje van 500 euro bijvoorbeeld. Er is sprake van onevenredigheid bij ‘grote’ biljetten vanaf minder dan 50% van de waarde.
• In geval van uitzonderlijke en tijdelijke veiligheidsbehoefte, zoals bv. bij een dreigend gevaar van overvallen of inbraken in de onmiddellijke buurt. Let wel: tijdelijk en te rechtvaardigen!
• Je ernstige redenen hebt om aan te nemen dat de bankbiljetten vals zijn.
Is één van bovenstaande uitzonderingen op jouw zaak van toepassing, kan je dat op een affiche meedelen, zichtbaar voor de klant. Die moet immers geïnformeerd worden vooraleer hij aankoopt of bestelt. Bij de mededeling moet ook vermeld staan waarom je cash weigert! Zomaar afficheren dat je geen briefjes van 200,- aanneemt kan dus niet.
#cash #weigeren #handelaar

Al eens van de AI Act gehoord? Al eens een beeld gezien waarbij je toch ging twijfelen of het nu echt is of niet? Deepfake, dat heb je wel eens zien opduiken in het nieuws. Sinds 1 augustus 2024 is er de AI Act, die gefaseerd verplichtingen rond AI invoert. Vandaag, 2 augustus 2026, is de start van de transparantieverplichting voor aanbieders en gebruikers. Om het simpel te houden: de EU wil dat gebruikers beter geïnformeerd zijn en dat ze meer vertrouwen in AI-systemen krijgen. (Dat laatste snap ik wel niet helemaal, want tegelijkertijd wordt er overal gewaarschuwd om voorzichtig en kritisch te zijn.) Allereerst, wat zijn aanbieders van AI-systemen? Ik hoor je denken, ik programmeer toch geen AI-ding, maar misschien gebruik je wel een chatbot op je website. Dan ben je dus een aanbieder. Wat is een gebruiksverantwoordelijke? Iedereen die een AI-systeem gebruikt om iets te creëren waaraan natuurlijke personen op een of andere manier worden blootgesteld. Gezichtsherkenning of irisscans, maar ook gewoon foto’s of tekst, verder deepfake-video’s, etc. Wat zijn je verplichtingen? Het moet voor de natuurlijke persoon die in contact komt met je “AI-product” duidelijk zijn dat het om zo’n product gaat, ten laatste op het moment van de eerste interactie of blootstelling. Hoe doe je dat? Daar bestaan geen specifieke regels voor. Je kan bv. onder de foto “beeld gegenereerd met AI” schrijven, maar je kan net zo goed een pictogram in het beeld zelve opnemen. Aangeraden wordt dat laatste. Zo wordt je beeld nooit verspreid zonder de vermelding. Wanneer moet je een label plaatsen? De vuistregel is eigenlijk dat je een label plaatst als de gebruiker / kijker / lezer zou kunnen denken dat het beeld, de video of de tekst ‘echt’ zou kunnen zijn. Let wel: enkel als je ook effectief AI gebruikt hebt. Als je een foto bewerkt hebt met Photoshop (zonder de AI-functie), dan gaat het niet om een AI-product. (Je begeeft je dan misschien in ander woelig water, maar daarover gaat de AI Act niet.)


