Fiscus aan de deur?

Karine De Hondt • 27 november 2023

Laat het geen nachtmerrie worden

In een belangrijk arrest van het Hof van Cassatie werd een cruciale uitspraak gedaan over fiscale visitaties (Cass. 16 juni 2023).


De belastingdienst mag niet zomaar bij je langskomen zonder jouw toestemming.

En niet alleen moet je toestemming geven, maar die toestemming moet actief blijven.

Dit betekent dat je jouw toestemming op elk moment kunt intrekken, waardoor de fiscale visitatie moet stoppen.


De situatie in dit specifieke geval was vrij simpel. De belastingdienst voerde meerdere fiscale visitaties uit bij een belastingbetaler.

Eén van deze visitaties betrof bewoonde ruimtes, waarvoor ze een machtiging van de politierechter hadden gekregen. Toen ze bij de bewoonde ruimtes aankwamen, gaf de belastingbetaler aanvankelijk toestemming. Maar later leek hij van gedachten te veranderen en gaf hij aan dat hij geen toestemming had verleend. De belastingdienst beweerde echter dat de toestemming wel was gegeven en ging door met de visitatie.


Normaal gesproken moet een belastingbetaler toegang verlenen tot zijn zakelijke en bewoonde ruimtes, mits de belastingdienst een machtiging heeft voor bewoonde ruimtes. Maar als je ervoor kiest om toegang te weigeren, moet de belastingdienst wachten op jouw toestemming.


Het Grondwettelijk Hof had al eerder bevestigd dat de belastingdienst geen dwang kan gebruiken om toegang te krijgen (zie arrest nr. 116/2017 van 12 oktober 2017). Dus als je geen toestemming geeft, riskeer je administratieve boetes, maar dwang is niet toegestaan.


Tot nu toe ging de belastingdienst ervan uit dat ze geen expliciete toestemming nodig hadden als je hen niet expliciet weigerde of fysiek tegenhield. Het ontbreken van toestemming werd niet beschouwd als dwang. Maar dit recente arrest verandert dat.


Nu is expliciete toestemming van de belastingbetaler vereist om een visitatie uit te voeren. De belastingbetaler moet actief betrokken zijn bij de visitatie, omdat de belastingdienst zijn expliciete toestemming nodig heeft.


Zelfs als er een machtiging van de politierechter is, verandert dit niets aan de vereiste toestemming van de belastingbetaler. De machtiging geeft de belastingdienst alleen het recht om toegang te vragen, maar de toegang kan niet worden afgedwongen. Dus de belastingbetaler moet opnieuw toestemming geven.


Belangrijk is dat de belastingbetaler zijn toestemming op elk moment kan intrekken, wat betekent dat de visitatie onmiddellijk moet stoppen als de belastingdienst onredelijk handelt. Dit is een belangrijk verschil met een strafrechtelijke huiszoeking, waarvoor geen toestemming vereist is.


In de praktijk, zelfs als de deur openstaat, moet de belastingdienst nog steeds toestemming krijgen. Het is aan de belastingdienst om te bewijzen dat de belastingbetaler daadwerkelijk toestemming heeft gegeven. Als de belastingbetaler zijn toestemming intrekt, moet hij het bewijs daarvan leveren. Dit kan bijvoorbeeld worden gedaan door geluidsopnamen of e-mails naar de belastingdienst te sturen.


Als de belastingdienst onrechtmatig handelt, kunnen de verkregen bewijzen mogelijk niet worden gebruikt, afhankelijk van een juridische toetsing. Als de belastingdienst opzettelijke onregelmatigheden begaat of ernstige nalatigheid vertoont, kunnen de bewijzen worden uitgesloten.


Kortom, het Hof van Cassatie maakt duidelijk dat jouw toestemming essentieel is voor een fiscale visitatie, en deze toestemming kan op elk moment worden ingetrokken.

door Karine De Hondt 2 augustus 2026
Al eens van de AI Act gehoord? Al eens een beeld gezien waarbij je toch ging twijfelen of het nu echt is of niet? Deepfake, dat heb je wel eens zien opduiken in het nieuws.  Sinds 1 augustus 2024 is er de AI Act, die gefaseerd verplichtingen rond AI invoert. Vandaag, 2 augustus 2026, is de start van de transparantieverplichting voor aanbieders en gebruikers. Om het simpel te houden: de EU wil dat gebruikers beter geïnformeerd zijn en dat ze meer vertrouwen in AI-systemen krijgen. (Dat laatste snap ik wel niet helemaal, want tegelijkertijd wordt er overal gewaarschuwd om voorzichtig en kritisch te zijn.) Allereerst, wat zijn aanbieders van AI-systemen? Ik hoor je denken, ik programmeer toch geen AI-ding, maar misschien gebruik je wel een chatbot op je website. Dan ben je dus een aanbieder. Wat is een gebruiksverantwoordelijke? Iedereen die een AI-systeem gebruikt om iets te creëren waaraan natuurlijke personen op een of andere manier worden blootgesteld. Gezichtsherkenning of irisscans, maar ook gewoon foto’s of tekst, verder deepfake-video’s, etc. Wat zijn je verplichtingen? Het moet voor de natuurlijke persoon die in contact komt met je “AI-product” duidelijk zijn dat het om zo’n product gaat, ten laatste op het moment van de eerste interactie of blootstelling. Hoe doe je dat? Daar bestaan geen specifieke regels voor. Je kan bv. onder de foto “beeld gegenereerd met AI” schrijven, maar je kan net zo goed een pictogram in het beeld zelve opnemen. Aangeraden wordt dat laatste. Zo wordt je beeld nooit verspreid zonder de vermelding. Wanneer moet je een label plaatsen? De vuistregel is eigenlijk dat je een label plaatst als de gebruiker / kijker / lezer zou kunnen denken dat het beeld, de video of de tekst ‘echt’ zou kunnen zijn. Let wel: enkel als je ook effectief AI gebruikt hebt. Als je een foto bewerkt hebt met Photoshop (zonder de AI-functie), dan gaat het niet om een AI-product. (Je begeeft je dan misschien in ander woelig water, maar daarover gaat de AI Act niet.)
door Karine De Hondt 10 mei 2026
Sinds 1 januari 2026 voert België een meerwaardebelasting in op financiële activa. Het wetsontwerp daartoe werd op 3 april 2026 in de Kamer goedgekeurd.
door Karine De Hondt 2 mei 2026
Hou je vast! Deze is net iets meer dan een verandering van rekeningnummer...
Meer posts